Ósjálfrátt, beint í hjartastað

c3b3sjc3a1lfrc3a1ttRithöfundar segja að þær fái stundum aðdáendabréf frá ánægðum lesendum og í hvert sinn sem ég les þvíumlíkt þá hugsa ég til þeirra sem skrifa aðdáendabréfin. Hvað fær fólk til að setjast niður, skrifa bréf og senda það af stað, ég les oft góðar bækur en ég hef aldrei séð mig fyrir mér setja mig í stellingar og setja niður á blað hugsanir mínar um þá góðu bók.

þangað til…

að ég las ÓSJÁLFRÁTT eftir Auði Jónsdóttur. Á köflum hugsaði ég hvort hún hafði komist í gömlu dagbækurnar mínar þó að ég eigi ekki bókmenntaafa líkt og hún. Hugsanleg er það kjarni þess að ná til lesenda, að lesendum finnst eins og höfundurinn sé að skrifa út frá manns eigin hjarta, ekki þeirra heldur manns eigins. Auður nær að ljá tilfinningum  rödd, tilfinningum sem lesendur hafa upplifað en aldrei getað náð svo langt að skilja þær hvað þá setja þær í orðabúning.  Henni tekst það vel upp að ég og vafalaust fleiri samsömum okkur við það sem hún ritar. Ósjálfrátt greip mig frá fyrstu blaðsíðu, nær frá fyrsta orðinu og ég átti erfitt með að leggja hana frá mér en á sama tíma vildi ég treina mér hana.

Það getur verið vandræðalegt að skrifa aðdáendarbréf til rithöfunda. Það gildir einu hversu mikil manns eigin aðdáun er aðdáunaroðin geta aldrei komist í hálfkvisti við orð þess sem er dáðst af.

Auglýsingar
Ósjálfrátt, beint í hjartastað

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Breyta )

Tengist við %s